Drugiego dnia na Maderze próbowaliśmy zwiedzić półwysep św. Wawrzyńca (Sao Lourenco). Jest to najbardziej na wschód wysunięta część wyspy.
Plan był prosty – dojechać autem do parkingu u nasady półwyspu, a potem pieszo dojść do końca szlaku (szlak pieszy nie prowadzi do najdalej na wschód wysuniętej części Madery – są to odrębne wyspy, na które można dostać się tylko wodą).
Wyszło… średnio. Okazało się, że wiatr od oceanu jest na tyle silny, żeby zniechęcić żeńską część ekipy.
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/IMGP5676-768x511.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/IMGP5737.jpg)
Dalej poszedłem sam. Niewiele. Starczył, żeby zrobić kilka fajnych zdjęć.
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/IMGP5689.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/IMGP5707.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/IMGP5711.jpg)
Na półwysep św. Wawrzyńca jeszcze wrócimy. Nie pękamy tak łatwo 🙂
Resztę tego dnia wykorzystaliśmy zwiedzając wyspę. Między innymi odwiedziliśmy klif z tarasem widokowym, zawieszonym 580 metrów nad plażą.
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/IMGP5790.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/IMGP5792.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/DSCF4474.jpg)