Park Narodowy Timanfaya (hiszp. Parque Nacional de Timanfaya) to leżący na Lanzarote teren wielkiej erupcji wulkanicznej z XVIII w. W ciągu 6 lat erupcji z kilkuset małych wulkanów wypłynęły rzeki lawy, zalewając sporą część wyspy. Wyspa była wtedy oczywiście zamieszkana, działało rolnictwo, uprawiano winorośl. Dla mieszkańców wybuchy wulkanów były katastrofą. Do tej pory można znaleźć winnice, w których krzewy winogronowe rosną w dwumetrowych dołkach, wygrzebanych przez rolników w wulkanicznej lawie.
Symbolem wyspy jest figurka diabła, wymyślona przez Cesara Manrique.
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/SG200435.jpg)
Sam park nazywany jest czasem Górami Ognia (Montañas del Fuego). My używaliśmy nazwy “spacerować po księżycu”, wymyślonej przez lokalnego przewodnika wycieczek, z którym zwiedzaliśmy okolice. Ogólnie teren parku jest ściśle chroniony. Prowadzą przez niego bardzo nieliczne drogi asfaltowe, z których nie można zjeżdżać. Większość standardowych wycieczek kończy się i zaczyna w restauracji El diablo w środku parku. My wybraliśmy inną opcję. Wraz z przewodnikiem przemierzyliśmy pieszo kilkukilometrową trasę po parku i jego wulkanach.
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/SG200482-1024x680.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/SG200491-1024x680.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/SG200461-1024x680.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/SG200472-1024x680.jpg)
![](http://kruczekrakanie.pl/wp-content/uploads/2018/10/SG200528-1024x680.jpg)
Wycieczkę po wulkanach organizował przewodnik z CanaryTrekking. Polecamy!