Historia sera jest dosy\u0107 d\u0142uga. <\/p>\n\n\n\n
Jeszcze jad\u0105c w kierunku Bo\u015bni, gdzie\u015b na W\u0119grzech, w\u0142a\u015bciciel auta zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce jedzie bez dowodu rejestracyjnego. Szukanie w portfelu i schowkach nie zako\u0144czy\u0142o si\u0119 sukcesem. Po konsultacjach telefonicznych z rodzin\u0105 pozosta\u0142\u0105 w Polsce, postanowili\u015bmy jecha\u0107 dalej a dow\u00f3d „b\u0119dzie dos\u0142any MMS-em”. Na granicy w\u0119giersko-chorwackiej o dow\u00f3d rejestracyjny nie pytali, wi\u0119c wjechali\u015bmy. Na kolejnej, chorwacko-bo\u015bniackiej, by\u0142o ju\u017c trudniej, ale uda\u0142o si\u0119 – po solennej obietnicy poprawy i bardziej materialnych dowodach wdzi\u0119czno\u015bci. Nerw\u00f3w jednak by\u0142o sporo.<\/p>\n\n\n\n
Do Bo\u015bni wi\u0119c dotarli\u015bmy. Powr\u00f3t by\u0142 jeszcze ciekawszy. Podczas dojazdu do granicy bo\u015bniacko-chorwackiej kierowca zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce nie ma paszportu. Szukanie nie da\u0142o efektu. Wizja „zostawi\u0142em w hotelu w Mostarze” by\u0142a prawie pewna, ale przecie\u017c da si\u0119 „przejecha\u0107 t\u0119 granic\u0119 na dow\u00f3d osobisty”. Jedziemy wi\u0119c. Przed granic\u0105, dla umilenia oczekiwania do odprawy, ustawione wielkie billboard-y: „Nie wolno przewozi\u0107 wina i sera”. Ok, nie, to nie. Mamy, ale si\u0119 nie przyznamy. Przecie\u017c nie b\u0119d\u0105 szuka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Granica. Pierwsze okienko – odprawa paszportowa. Dajemy dwa paszporty i ten nieszcz\u0119sny dow\u00f3d osobisty. Co\u015b d\u0142ugo trwa przegl\u0105danie dokument\u00f3w. Wreszcie s\u0142yszymy pytanie „Czyj to dokument?”. No, m\u00f3j – odpowiada kierowca – Ale przecie\u017c na dow\u00f3d mog\u0119 przejecha\u0107. „Oczywi\u015bcie, ale ten jest niewa\u017cny”. O, kurcze!!! Kierowca zaczyna szuka\u0107 paszportu – regularny kipisz auta. Na drog\u0119 lec\u0105 baga\u017ce, \u015bpiwory itp. Wreszcie, po 15 minutach, jest. Znalaz\u0142 si\u0119! Odprawa paszportowa zaliczona.<\/p>\n\n\n\n
3 metry dalej drugie okienko – celne. Celnik znudzonym g\u0142osem pyta „Co\u015b do oclenia? Co przewozicie?”. „Nie, nic do oclenia” – odpowiada kierowca – „Mamy tylko ser”. Pami\u0119tacie billboard z zakazami? Za min\u0119 celnika nie da\u0142oby si\u0119 zap\u0142aci\u0107 kart\u0105 Mastercard \ud83d\ude00<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Historia sera jest dosy\u0107 d\u0142uga. Jeszcze jad\u0105c w kierunku Bo\u015bni, gdzie\u015b na W\u0119grzech, w\u0142a\u015bciciel auta zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce jedzie bez dowodu rejestracyjnego. Szukanie w portfelu i schowkach nie zako\u0144czy\u0142o si\u0119 sukcesem. Po konsultacjach telefonicznych z rodzin\u0105 pozosta\u0142\u0105 w Polsce, postanowili\u015bmy jecha\u0107 dalej a dow\u00f3d „b\u0119dzie dos\u0142any MMS-em”. Na granicy w\u0119giersko-chorwackiej o dow\u00f3d rejestracyjny nie pytali, … <\/p>\n